ਪਰੀਖਿਆ ਦੀ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਅਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ
_ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ, ਖਰਾ ਨਿੱਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮੁਕਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸਦਾ ਵਾਅਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।” (ਯਾਕੂਬ 1:12)_
ਸਮਰੱਥ ਦੀ ਕੀਮਤ ਕਦੇ ਵੀ ਆਰਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸਗੋਂ ਮੁਸੀਬਤ ਦੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ। ਕਹਾਉਤਾਂ 24:10 ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, _”ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ(ਸਮਰੱਥ)ਘੱਟ ਹੈ।”_ ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੂਫ਼ਾਨ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਹੈ ਕਿ ਅੰਦਰ ਕੀ ਹੈ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ – ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਰੇਤ ‘ਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ‘ਤੇ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸਾਡੇ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਸਾਡੇ ਝੁਕਾਵ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ 5:8 ਯਿਸੂ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, _”ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਦੁੱਖ ਝੱਲ ਕੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਿੱਖੀ।”_ ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਤਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਹ ਗਥਸਮਨੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਕਲਵਰੀ ਦੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਹਰ ਤੰਤੂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, _”ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।”_
ਤਾਕਤ ਉਦੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਡਰ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਉਦੋਂ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦੀ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੀ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਮੁਸੀਬਤ ਦਾ ਦਿਨ ਈਸ਼ਵਰੀ ਕਲਾਸਰੂਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਰਿਪੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚਰਿੱਤਰ ਸ਼ੁਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ,
ਰਸੂਲ ਅਸ਼ੋਕ ਮਾਰਟਿਨ