*જ્યારે આશા અશક્ય લાગે*
> `“હવે આશાના પરમેશ્વર તમને વિશ્વાસ દ્વારા બધા આનંદ અને શાંતિથી ભરી દો, જેથી પવિત્ર આત્માના સામર્થ્યથી તમે આશામાં પુષ્કળ વધારો પામો.” — રોમનો ૧૫:૧૩ KJV અનુસાર`
પરમેશ્વર ફક્ત આશા આપનાર નથી – તે પોતે આશાના પરમેશ્વર છે. આશા તેમના સ્વભાવનો એક ભાગ છે. તેથી જ્યારે તમારી આસપાસની દરેક પરિસ્થિતિ કહે છે, “કોઈ રસ્તો નથી,” ત્યારે પણ પરમેશ્વર તમારામાં આત્મવિશ્વાસ જગાડી શકે છે: “પરમેશ્વર સક્ષમ છે.”
જીવનમાં એવો સમય આવે છે જ્યારે વ્યક્તિ એટલી તૂટી જાય છે કે પ્રાર્થના કરવી પણ મુશ્કેલ બની જાય છે. એક પછી એક નિરાશા હૃદયને એટલું થકવી જાય છે કે વ્યક્તિ શું આશા રાખવી તે પણ જાણતો નથી. બોજ એટલો ભારે થઈ જાય છે કે આત્મામાં હવે કોઈ સારી વસ્તુની આશા રાખવાની કે વિશ્વાસ કરવાની શક્તિ રહેતી નથી.
એટલા માટે જ ઈસુએ ચેતવણી આપી: “તમારી સંભાળ રાખો, નહીં તો ખાવા-પીવા અને આ જીવનની ચિંતાઓથી તમારા હૃદય ભારે થઈ જાય…” — લુક ૨૧:૩૪. દુશ્મનને હંમેશા કોઈ વ્યક્તિને નષ્ટ કરવા માટે મોટી દુર્ઘટનાની જરૂર હોતી નથી. ક્યારેક તે જીવનની ચિંતાઓને ધીમે ધીમે એકઠા થવા દે છે, જ્યાં સુધી હૃદય ચિંતા, ભય અને નિરાશાથી એટલું ભરાઈ ન જાય કે આશા માટે કોઈ જગ્યા બાકી ન રહે. તમારા હૃદયમાં શું છે તેનું ધ્યાન રાખો. સંજોગોને તમારા હૃદયમાં પરમેશ્વરના વચનો કરતાં મોટા ન થવા દો.
આપણી આશા લોકો, પૈસા, તકો, સરકારો, સંબંધો અથવા અનુકૂળ પરિસ્થિતિઓ પર આધારિત નથી. આ બધું બદલાઈ શકે છે. આપણી આશા પરમેશ્વરમાં છે, અને તે યથાવત રહે છે. અને પાઉલ શું કહે છે તે ધ્યાનમાં લો: _પરમેશ્વર વિશ્વાસમાં આપણને આનંદ અને શાંતિથી ભરી દે છે. પછી, પવિત્ર આત્માની શક્તિ દ્વારા, આપણે આશામાં વૃદ્ધિ પામીએ છીએ._
કદાચ આજે તમને એવું લાગે છે કે આશા રાખવા માટે કંઈ બાકી નથી. કદાચ તમે આટલા લાંબા સમયથી પ્રાર્થના કરી છે કે તમે પ્રાર્થના કરીને કંટાળી ગયા છો. કદાચ નિરાશાએ તમને ફરીથી કંઈપણ સારી આશા રાખવાથી પણ ડરાવ્યો છે. આશાના પરમેશ્વર પાસે પાછા આવો. તેને ફરીથી તમારી અંદરની ખાલી જગ્યાઓ ભરવા દો.
ખ્રિસ્તમાં તમારો ભાઈ,
પ્રેષિત અશોક માર્ટિન