ਸਲੀਬ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ
> “ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਠੋਕਰ ਖੁਆਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਚੱਕੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਲਟਕਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਠੋਕਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਾਇ! ਕਿਉਂਕਿ ਠੋਕਰਾਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਹਾਇ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਠੋਕਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ!” — ਮੱਤੀ 18:6–7
ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਠੋਕਰ ਖੁਆਉਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ।
ਨਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸਾਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੇਲੋੜੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਕੋਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਗ ਕਰਨੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਕੋਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋ ਜਾਵੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਹੈ।
ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਲਵੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਦਾ ਬੋਧ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰੀਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਈਏ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੀਏ, ਚੇਲਾ ਬਣਾਈਏ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵਰਗੇ ਬਣਨ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰੀਏ।
ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੇਲੋੜੇ ਮਨੁੱਖੀ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ, ਉਲਝਣ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਆਦਤਾਂ ਨਾਲ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਿਆਰ, ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਪਰ ਆਤਮਿਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਣ ਦਿਓ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਜਾਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਠੋਕਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਾ ਬਣੀਏ।
ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ,
ਰਸੂਲ ਅਸ਼ੋਕ ਮਾਰਟਿਨ