ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਹਿਦ: ਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪੂਰਤੀ
> “ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਭੇਡਾਂ ਹੀ ਜਿਉਂਦੀਆਂ ਰੱਖੇਗਾ… ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦਹੀਂ ਖਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਬਚੇ ਰਹਿਣਗੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਹਿਦ ਖਾਣਗੇ।”
— ਯਸਾਯਾਹ 7:21–22 (AMP)
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤਬਾਹੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਦੇਸ਼ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਗਾਂ। ਦੋ ਭੇਡਾਂ। ਨਾ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼। ਨਾ ਫ਼ਸਲ।
ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬਚਿਆ, ਉਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਮਲਾ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਸੇ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਭੁੱਖੇ ਨਾ ਮਰਨ।
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਘਟਾਉਂਦਾ। ਉਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਕਈ ਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕੀਏ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਬਰਕਤ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿੰਨਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਬਚਿਆ ਹੈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋਹ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ‘ਤੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੌਣ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ,
ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਸ਼ੋਕ ਮਾਰਟਿਨ