*શું આપણે પરમેશ્વર જે રીતે જુએ છે તે રીતે જોઈએ છીએ?*
> `“તમારા હૃદયમાં વિશિષ્ટ સમજણનો ઉદય થાય.…” — એફેસસ ૧:૧૮`
આધ્યાત્મિક આંખો ખુલવી એ ફક્ત દ્રષ્ટિકોણો અને સ્વપ્ન જોવાની ક્ષમતા નથી, પરંતુ લોકોએ, સંજોગો અને ઘટનાઓને પરમેશ્વરના દ્રષ્ટિકોણથી જોવાનું શીખવાની કૃપા તે છે.
જ્યારે યાઈરની પુત્રીનું અવસાન થયું, ત્યારે લોકોએ મૃત્યુ જોયું, પરંતુ ઈસુએ કહ્યું, “છોકરી મરી નથી ગઈ, પણ સૂઈ રહી છે.” (માર્ક ૫:૩૯). જ્યાં મનુષ્યોએ અંત જોયો, ત્યાં ઈસુએ માનવ સમજણની મર્યાદાઓથી આગળ જોયું.
જ્યારે શિષ્યોએ એક માણસને જન્મથી આંધળો જોયો, ત્યારે તેમને પ્રશ્ન અને નિંદા કરવાનું કારણ દેખાયું. પરંતુ ઈસુએ તેનામાં પરમેશ્વરના કાર્યને પ્રગટ કરવાની તક જોઈ (યોહાન ૯:૧-૩). મનુષ્યોએ દુર્ઘટના જોઈ, પણ પરમેશ્વરે સાક્ષી જોઈ.
લાલ સમુદ્ર મધ્યે ઇઝરાયલીઓએ એક અશક્ય પરિસ્થિતિનો સામનો કર્યો, પરંતુ પરમેશ્વરે પાણીમાંથી પસાર થવાનો માર્ગ જોયો (મહાપ્રસ્થાન ૧૪:૧૩-૧૬, ૨૧-૨૨). માનવ સમજણમાં જે અવરોધ દેખાય છે તે પરમેશ્વરના શાણપણ અને શક્તિની બહાર નથી.
આધ્યાત્મિક દ્રષ્ટિનો અર્થ ફક્ત તે જોવાનો નથી જે બીજાઓ જોઈ શકતા નથી, પરંતુ તે સમજવાનો છે જે અન્ય લોકો સમજી શકતા નથી. મનુષ્યો સમસ્યાઓ જોઈ શકે છે, પરંતુ વિશ્વાસ પરમેશ્વરની શક્યતાઓને ઓળખે છે. મનુષ્યો બાહ્ય દેખાવ દ્વારા ન્યાય કરે છે, પરંતુ પરમેશ્વર હૃદયને જુએ છે (1 શમુએલ 16:7).
પ્રશ્ન ફક્ત એ નથી કે, “પ્રભુ, મને દ્રષ્ટિ બતાવો,” પણ એ પણ છે કે, “પ્રભુ, મારી આંખો ખોલો, જેથી હું જેમ તમે જુઓ છો તેમ જોઈ શકું.” કારણ કે જ્યારે પરમેશ્વર આપણી સમજણની આંખોને પ્રકાશિત કરે છે, ત્યારે આપણે દૃશ્યમાન પરિસ્થિતિઓના આધારે સમગ્ર વાર્તાનો ન્યાય કરવાનું બંધ કરીએ છીએ અને એવી બુદ્ધિ પર આધાર રાખવાનું શીખીએ છીએ જે આપણે સંપૂર્ણપણે સમજી શકતા નથી. _“કારણ કે આપણે વિશ્વાસથી ચાલીએ છીએ, દૃષ્ટિથી નહીં.”—2 કરિંથ 5:7_
ખ્રિસ્તમાં તમારો ભાઈ,
પ્રેષિત અશોક માર્ટિન