ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਰਖਿਆ ਗਿਆ, ਘਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ
> ਇਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਾ ਅਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਹੁਣ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭਾਂਤ-ਭਾਂਤ ਦੇ ਪਰਤਾਵੇ ਨਾਲ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ ਹੋ। 1 ਪਤਰਸ 1:6 (NIV)
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤਪਤ 13-16 ਵਿੱਚ ਅਬਰਾਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ *ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਦੋਂ ਪਰਿਪੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ*। ਜਦੋਂ ਲੂਤ ਨੇ ਯਰਦਨ ਦੇ ਹਰੇ ਭਰੇ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਅਬਰਾਮ ਨੇ ਅਣਦੇਖੇ ਵਾਅਦੇ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਚੁਣਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨੇਮ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਜਿਸਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੁਆਰਾ ਕੁੱਝ ਚੁਣਿਆ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਆਇਆ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਚੱਲਿਆ।
ਜਦੋਂ ਡਰ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਨੂੰ ਪਰਖਿਆ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਹਾਜਰਾ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ *ਏਲ ਰੋਈ – ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜੋ ਵੇਖਦਾ ਹੈ* (ਉਤਪਤ 16:13) ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਅੰਨ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦਾ ਲਿਖਾਰੀ ਜ਼ਬੂਰ 4 ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ: *“ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਲੇਟ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਸੌਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।”* ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੋਵੇ ।
*ਸ਼ਬਦ ਦੇਹਧਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ* ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦਾਖਰਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ – ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕਿ ਈਸ਼ਵਰੀ ਜੀਵਨ ਆਮ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਿਸਨੇ ਅਬਰਾਮ ਦੇ ਬੰਜਰ ਮੌਸਮ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਵਿੱਚ *ਵਿਸ਼ਵਾਸ* ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਦੇ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ। ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਬੂਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ – ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਬਚਨ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।
ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ,
ਰਸੂਲ ਅਸ਼ੋਕ ਮਾਰਟਿਨ