*સ્વ-સંચાલિત વ્યક્તિ વિરુદ્ધ સમર્પિત વ્યક્તિ*
> “જો કોઈ મારી પાછળ આવવા માંગે છે, તો તેણે પોતાનો ત્યાગ કરવો જોઈએ અને દરરોજ પોતાનો વધસ્તંભ ઉંચકી ને મારી પાછળ ચાલવું જોઈએ.” — લુક 9:23
જ્યારે તમે સ્વ-પ્રેરિત હોવ છો, ત્યારે તમારું જીવન તમારી મહત્વાકાંક્ષાઓ, ઇચ્છાઓ, પ્રતિષ્ઠા, આરામ અને યોજનાઓની આસપાસ ફરે છે. આધ્યાત્મિક જીવનમાં પણ, તમે અજાણતાં જ તમારા પોતાના વ્યક્તિગત લક્ષ્યોને પૂર્ણ કરવા માટે પરમેશ્વરનો ઉપયોગ કરવાનું શરૂ કરો છો. પરંતુ જ્યારે તમે ખરેખર ઈસુ ખ્રિસ્તને તમારા પ્રભુ બનાવો છો, ત્યારે તમે તમારી પોતાની ઇચ્છાને સમર્પિત કરો છો અને તમારા પોતાના હેતુને બદલે તેમના હેતુ માટે જીવવાનું શરૂ કરો છો. પછી તમારો પ્રશ્ન હવે, “મારા જીવનમાંથી હું શું ઈચ્છું છું?” એ નહીં, પરંતુ, “પ્રભુ, તમે મારા જીવનમાં શું ઈચ્છો છો?” તેમાં બદલાય છે.
વધસ્તંભ એ સ્વ-પ્રેરિત જીવન અને સમર્પિત જીવન વચ્ચેની રેખા છે. સ્વ-પ્રેરિત વ્યક્તિ પોતાના સ્વાર્થ mનું રક્ષણ કરે છે, પોતાને પ્રોત્સાહન આપે છે અને પોતાના હિત માટે પ્રયત્ન કરે છે. પરંતુ સમર્પિત વ્યક્તિ પોતાના માટે મૃત્યુ પામે છે જેથી ખ્રિસ્ત તેની અંદર સંપૂર્ણપણે જીવંત રહી શકે. પ્રેષિત પાઉલ કહે છે, “મને ખ્રિસ્ત સાથે વધસ્તંભે જડવામાં આવ્યો છે; હવે હું જીવતો નથી, પણ ખ્રિસ્ત મારામાં રહે છે.” પરમેશ્વર તમને ફક્ત તમારા જૂના જીવનને સુધારવા માટે નહીં, પરંતુ તેમને સંપૂર્ણપણે સમર્પણ કરવા માટે બોલાવી રહ્યા છે.
જ્યારે તમે સ્વ-સંચાલિત છો, ત્યારે તમે માન્યતા, નિયંત્રણ અને વ્યક્તિગત સફળતા શોધો છો. પરંતુ જ્યારે તમે પરમેશ્વરનાં પ્રતિ સમર્પિત છો, ત્યારે આજ્ઞાપાલન સુવિધા કરતાં વધુ સારું બને છે, પવિત્રતા લોકપ્રિયતા કરતાં વધુ સારું બને છે, અને પરમેશ્વરની મંજૂરી માણસોની પ્રશંસા કરતાં વધુ મૂલ્યવાન બને છે. પછી તમારી વ્યક્તિગત મહત્વાકાંક્ષા પરમેશ્વરના દૈવી બોલાવવામાં પરિવર્તિત થાય છે.
પવિત્રશાસ્ત્રમાં, પરમેશ્વરે સૌથી શક્તિશાળી રીતે એવા લોકોનો ઉપયોગ કર્યો જેઓ આત્મવિશ્વાસ ધરાવતા ન હતા, પરંતુ જેઓ તેમના માટે સંપૂર્ણપણે સમર્પિત હતા. પરમેશ્વર એવા વ્યક્તિ દ્વારા ઊંડાણપૂર્વક કાર્ય કરે છે જે સ્વ માટે મૃત છે અને પરમેશ્વર માટે જીવંત છે. જ્યારે તમે ખ્રિસ્તને સંપૂર્ણપણે સમર્પણ કરો છો, ત્યારે તમારું જીવન હવે સ્વ-કેન્દ્રિત રહેતું નથી, પરંતુ ખ્રિસ્ત-કેન્દ્રિત બની જાય છે.
ખ્રિસ્તમાં તમારો ભાઈ,
પ્રેષિત અશોક માર્ટિન