નિયમશાસ્ત્ર આપણો બોજ નથી, તે આપણો વારસો છે
> `”મૂસાએ આપણને જે નિયમશાસ્ત્રનું પાલન કરવાનું કહ્યું હતું તે જ આપણો યાકૂબના વંશજોનો મૂલ્યવાન વારસો છે.” અનુસંહિતા ૩૩:૪`
જ્યારે મુસાએ પરમેશ્વરના નિયમશાસ્ત્રને વારસો કહ્યો, ત્યારે તે લોકોને યાદ અપાવી રહ્યા હતા કે પરમેશ્વરનું વચન તેમના પર લાદવામાં આવેલ બોજ નથી, પરંતુ તેમને આપવામાં આવેલ કિંમતી ખજાનો છે. વારસો કમાવવામાં આવતો નથી; તે પ્રાપ્ત થાય છે કારણ કે આપણે એક પરિવારનો ભાગ છીએ. પરમેશ્વરે ઈઝરાયલને આજ્ઞાઓ આપતા પહેલા પોતાને આપી દીધા હતા. નિયમશાસ્ત્ર તેમનો પ્રેમ મેળવવાનું સાધન નહોતું, પરંતુ તેમના કરાર પ્રેમની ભેટ હતી.
જ્યારે આપણે પરમેશ્વરના વચન વાંચીએ છીએ, ત્યારે આપણે ફક્ત નિયમો અને પ્રતિબંધોની સૂચિ વાંચતા નથી. આપણને પરમેશ્વરના હૃદયનો સાક્ષાત્કાર પ્રાપ્ત થાય છે. દરેક આજ્ઞા આપણને તેમના સ્વભાવ વિશે કંઈક કહે છે – તેમની પવિત્રતા, શાણપણ, ન્યાય અને પ્રેમ વિશે. નિયમશાસ્ત્ર, જાણે કે, પરમેશ્વર કહે છે, “આ જ જીવનનો માર્ગ છે; તેમાં ચાલો.”
જેને ઘણા લોકો બંધન માને છે, તેને વિશ્વાસ સુરક્ષા તરીકે જુએ છે. પરમેશ્વરની આજ્ઞાઓ નદીના કિનારા જેવી છે. તેઓ નદીના પ્રવાહને અવરોધતા નથી, પરંતુ તેને સાચી દિશા અને શક્તિ આપે છે.
ગીતકાર પોકારે છે, “ઓહ, હું તમારા નિયમશાસ્ત્રને કેટલો પ્રેમ કરું છું!” કારણ કે તેમણે તેને બોજ તરીકે નહીં, પરંતુ એક વિશેષાધિકાર તરીકે જોયો. જ્યારે આપણે સમજીએ છીએ કે પરમેશ્વરનું વચન આપણો વારસો છે, ત્યારે આજ્ઞાપાલન ફક્ત ફરજ નહીં પણ આનંદ બની જાય છે. પછી આપણો પ્રશ્ન એ નથી કે, “મારે શું કરવું જોઈએ?” પરંતુ આ હોય છે, “મારા પિતાએ શું કહ્યું છે?”
આખરે, આ વારસો આપણને ખ્રિસ્ત તરફ દોરી જાય છે. કાયદો પરમેશ્વરની ઇચ્છા પ્રગટ કરે છે, પરંતુ ઈસુ આપણને તે ઇચ્છા અનુસાર જીવવા માટે શક્તિ આપે છે. તેમના દ્વારા, પરમેશ્વરનું વચન પથ્થરની પાટીઓથી નીકળીને આપણા હૃદયમાં લખાય છે.
પરમેશ્વરે આપણને ફક્ત અનુસરવા માટે નિયમો આપ્યા નથી; તેમણે આપણને તેમનું વચન ખજાના તરીકે, માર્ગદર્શન માટે તેમનું શાણપણ અને જાણવા માટે તેમનું હૃદય આપ્યું છે.
ખ્રિસ્તમાં તમારો ભાઈ,
પ્રેષિત અશોક માર્ટિન