
ਦਿਨ 72 —
*“ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੋ, ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਵਚਨ ਦੀ ਪੋਥੀ ਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖੋ”*
> “ਮੌਤ ਤੱਕ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਤਾਜ ਦਿਆਂਗਾ।” — ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 2:10
ਮਹਾਨਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸਗੋਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦਾਊਦ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਦਮੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਦਾਊਦ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਧੂਰੀ ਚੌਕਸੀ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਉੱਤੇ ਵਿਘਨ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। (*2 ਸਮੂਏਲ 23 – 1 ਰਾਜਿਆਂ 1*)
ਬੁੱਧ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਲਦੀ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਮੌਕਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੰਗਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। (*ਉਪਦੇਸ਼ਕ 7-9*)
ਸਵਰਗ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਣਦੇਖੀ ਜੰਗ ਜਵਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੂਤ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਉਹ ਚਮਕਣਗੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਾਪਰਵਾਹ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। (*ਦਾਨੀਏਲ 10-12*)
ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਿੱਟੇ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ—ਪੁਨਰ-ਉਥਾਨ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਨਿਰਣਾ ਯਕੀਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਰ੍ਹੀ ਕਠੋਰ ਦਿਲਾਂ ‘ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਜਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦਇਆ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਪੋਥੀ ਖਾਧੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ – ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਜੀਉਣ ਵਿੱਚ ਕੌੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬੋਲਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। (*ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9-10*)
ਬੁਲਾਹਟ ਪਾ ਕੇ ਨਾ ਸੌਂਵੋ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਅਸਥਾਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ – ਸੁਚੇਤ ਰਹੋ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੇਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੱਕ ਬਚਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਓ।
ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ,
ਰਸੂਲ ਅਸ਼ੋਕ ਮਾਰਟਿਨ