“ਆਪਣੀ ਪਰਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਜੋਤੋ(ਵਾਹੋ)”

“ਆਪਣੀ ਪਰਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਜੋਤੋ(ਵਾਹੋ)”

> ਆਪਣੇ ਲਈ ਧਰਮ ਬੀਜੋ, ਦਯਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫ਼ਸਲ ਵੱਢੋ, ਆਪਣੀ ਪਈ ਹੋਈ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਹਲ ਚਲਾਓ, ਇਹ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਖੋਜਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨਾ ਆਵੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਨਾ ਵਰ੍ਹਾਵੇ। ਹੋਸ਼ੇਆ 10:12

“ਆਪਣੇ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੀਜੋ।” — ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ – ਇਹ ਬੀਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦਾ ਹਰ ਕੰਮ, ਹਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਹਰ ਪਛਤਾਵਾ ਇੱਕ ਅਲੌਕਿਕ ਫਸਲ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਵਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। _ਗਲਾਤੀਆਂ 6:8: “ਜਿਹੜਾ ਆਤਮਾ ਲਈ ਬੀਜਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਨ ਵੱਢੇਗਾ ।” 

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੀਜਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ – ਸਾਡੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਦੁਆਰਾ। _ਜ਼ਬੂਰ 103:10: “ਉਸਨੇ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਨਾ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦਇਆ ਉਹ ਮੀਂਹ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। 

 “ਆਪਣੀ ਪਰਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਜੋਤੋ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਦਿਲ ਦੇ ਕਠੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ – ਆਦਤਾਂ, ਹੰਕਾਰ, ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਜਾਂ ਆਤਮਿਕ ਖੁਸ਼ਕੀ ਜੋ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਸ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਬੀਜ ਨਹੀਂ ਬੀਜ ਸਕਦਾ ਜੋ ਜੋਤੀ ਨਾ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਉੱਥੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਛਤਾਵਾ ਡੂੰਘਾ ਹਲ ਵਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। _ਯਿਰਮਿਯਾਹ 4:3: “ਆਪਣੀ ਪਈ ਹੋਈ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਵਾਹੋ, ਅਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੀਜੋ।_” 

ਇਹ ਆਮ ਭਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਖੋਜ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ “ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ” ਹੈ। ਦੇਰੀ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਮੱਧਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। _ਯਸਾਯਾਹ 55:6: “ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਭਾਲੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਵੇ; ਉਸਨੂੰ ਪੁਕਾਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੈ।” 

ਮੀਂਹ ਤੁਰੰਤ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ – ਇਹ ਧੀਰਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਸੋਕੇ ਦੇ ਮੌਸਮਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਬਾਰਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਗਵੇਦੀ ‘ਤੇ ਰਹੋ। _ਯਾਕੂਬ 5:7: “ਕਿਸਾਨ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਫਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਲੰਮਾ ਸਬਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।”  ਇਹ ਮੀਂਹ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੋਵੇਂ ਹੈ – ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮੀਂਹ ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਫ਼ਸਲ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯੋਏਲ 2:23: _”ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾਏਗਾ, ਪਹਿਲੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਵੀ ।” 

ਹਲਲੂਯਾਹ 🙌 

ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ,

ਰਸੂਲ ਅਸ਼ੋਕ ਮਾਰਟਿਨ