જ્યારે પ્રેમ પાપી બને છે
“જગત પર અથવા જગતમાંના વાનાં પર પ્રેમ ના રાખો. જો કોઈ જગત પર પ્રેમ રાખે છે, તો તેનામાં પિતા પરનો પ્રેમ નથી.” (૧ યોહાન ૨:૧૫)
પ્રેમ પોતે જ દુષ્ટ નથી. તે પરમેશ્વરના સૌથી શુદ્ધ ગુણોમાંનો એક છે, કારણ કે *”પરમેશ્વર પ્રેમ છે” (૧ યોહાન ૪:૮).* છતાં જ્યારે તે ખોટા વિષય તરફ નિર્દેશિત થાય છે ત્યારે તે પાપી બની જાય છે. બાઇબલ ચેતવણી આપે છે કે, જગતને પ્રેમ ન કરો. અહીં “જગત” સર્જન કે માનવતાનો ઉલ્લેખ કરતું નથી પરંતુ ગર્વ, લોભ અને પરમેશ્વર સામે વિરોધ પર બનેલી ભ્રષ્ટ વ્યવસ્થાનો ઉલ્લેખ કરે છે.
જ્યારે આપણા હૃદય આ વ્યવસ્થા સાથે જોડાયેલા થઈ જાય છે – સંપત્તિનો મોહ, સત્તાનો નશો, આનંદની લાલચ – ત્યારે આપણે ધીમે ધીમે પરમેશ્વરથી આપણી વફાદારી મૂર્તિઓ તરફ ફેરવીએ છીએ. જે પ્રેમ પવિત્ર સ્નેહનું સાધન બનવું જોઈએ તે એક સાંકળ બની જાય છે તે પ્રેમ આપણને બંધનમાં બાંધે છે. ઈસુએ આ સત્ય સ્પષ્ટ કર્યું જ્યારે તેમણે કહ્યું, *”તમે પરમેશ્વર અને ધન બંનેની સેવા કરી શકતા નથી” (માથ્થી ૬:૨૪).* જે પ્રેમ એક સમયે આપણી ભક્તિને મજબૂત બનાવતો હતો તે હવે આપણી ગુલામીને બળ આપે છે.
પાપી પ્રેમ ઘણીવાર પોતાને હાનિકારક ઇચ્છા તરીકે છૂપાવે છે. *દેહની વાસના, આંખોની અભિલાષા અને જીવનનો ગર્વ (૧ યોહાન ૨:૧૬)* આકર્ષક દેખાય છે, છતાં તે આત્માને ભ્રષ્ટ કરે છે. *સાચો પ્રેમ, તેનાથી વિપરીત, પવિત્રતા અને સત્યમાં આનંદ કરે છે (૧ કરિંથ ૧૩:૬).* જ્યારે પ્રેમ પાપનો આનંદ માણવા લાગે છે અથવા અન્યાયને ન્યાયી ઠેરવવાનું શરૂ કરે છે, ત્યારે તે પ્રેમ રહેતો નથી અને છુપાયેલ બળવો બની જાય છે.
ભ્રામક પ્રેમની સૌથી મોટી દુર્ઘટના એ છે કે તે આપણને નાશવંત બાબતોમાં બાંધે છે. *જગત અને તેની વાસનાઓ જતી રહી છે, પરંતુ જે પરમેશ્વરની ઇચ્છા પૂર્ણ કરે છે તે કાયમ રહે છે (૧ યોહાન ૨:૧૭)*. પાપી પ્રેમ પડછાયામાં રોકાણ કરે છે; ઈશ્વરીય પ્રેમ અનંતકાળમાં રોકાણ કરે છે.
આપણા આધ્યાત્મિક સ્વાસ્થ્યનું માપ ફક્ત આપણે શું માનીએ છીએ તે જ નહીં પણ આપણે શું પ્રેમ કરીએ છીએ તે પણ છે. જો આપણો પ્રેમ ખ્રિસ્ત પર કેન્દ્રિત છે, તો તે આપણને શુદ્ધ કરશે અને ઉન્નત કરશે. પરંતુ જો તેઓ દુનિયાના આકર્ષણોથી ભરાઈ જાય છે, તો તે આપણા આત્માને વિકૃત કરશે અને આપણને પિતાથી દૂર કરશે.
ખ્રિસ્તમાં તમારો ભાઈ,
પ્રેષિત અશોક માર્ટિન