*પરમેશ્વર છુપાએલા લોકોને શોધે છે*
`જો હું પરોઢિયાની પાંખો પર સમુદ્રોને પેલે પાર ઘણે દૂર જાઉં તો ત્યાં પણ મને તમારો હાથ દોરશે; તમારું સાર્મથ્ય મને સહાય કરશે. સ્તોત્રસંહિતા 139:9-10`
ઈસુએ કહ્યું, આપણા પ્રેમાળ પરમેશ્વર એક ઘેટાંપાળક જેવા છે જે તેમની પાસે પહેલેથી જ નવ્વાણું ઘેટાં છે તેમને છોડીને એક ઘેટાંને શોધવાનું રોકી શકતા નથી. અમે છુપાવવાનું ચાલુ રાખીએ છીએ, પરંતુ તે શોધવાનું બંધ કરી શકતા નથી.
આપણે આપણી ભૂલો અને ખામીઓ અને ડરને ઢાંકીએ છીએ, પછી આશ્ચર્ય થાય છે કે આપણે આટલા ત્યજી દેવાયેલા અને એકલા કેમ અનુભવીએ છીએ. “છુપાવવાની ઈચ્છા. શોધવાની જરૂર. મેળવવાની બાબતમાં મૂંઝવણ.” આ આપણી સ્થિતિ છે! બાઇબલ કહે છે, “દિવસના ઠંડા પહોરે વાડીમાં પ્રભુ પરમેશ્વરનો ચાલવાનો અવાજ તેઓના સાંભળવામાં આવ્યો, તેથી તે આદમ તથા તેની પત્ની પોતાને પ્રભુ પરમેશ્વરના સાનિધ્યથી દૂર રાખવા માટે વાડીના વૃક્ષોની વચમાં સંતાયાં. યહોવાહ પરમેશ્વરે આદમને હાંક મારી કે, ‘તું ક્યાં છે?’ આદમે કહ્યું કે, મેં વાડીમાં તમારો અવાજ સાંભળ્યો અને હું ગભરાયો. કેમ કે હું વસ્ત્રહીન છું. તેથી હું સંતાઈ ગયો.”
જ્યારે પરમેશ્વર બગીચામાં પ્રવેશ કરે છે ત્યારે તે એક પ્રશ્ન પૂછે છે: “આદમ, તું ક્યાં છે?” પરમેશ્વરે આ પ્રશ્ન શા માટે પૂછવો જોઈએ? શું સર્વજ્ઞાની પરમેશ્વર મૂંઝવણમાં છે? શું પરમેશ્વર ખરેખર આદમના સ્થાનની મુંજવણમાં છે? આ પવિત્રશાસ્ત્રમાં સૌથી નોંધપાત્ર પ્રશ્નો પૈકી એક છે. પરમેશ્વર જે સઘળું જાણે છે, આદમને તેમની પાસેથી છુપાવવાની પરવાનગી આપે છે. પરમેશ્વર તેમના જીવોને તેમના દ્વારા ઓળખવા અથવા અજાણ્યા રહેવાની સ્વતંત્રતા આપે છે. પરમેશ્વર પોતાની આંખો ઢાંકે છે. પરંતુ એટલુંજ નહીં. પરમેશ્વર ફક્ત આદમને છુપાવવા દેતા નથી. પરમેશ્વર તેને શોધતા આવે છે. પરમેશ્વર તેમની નિકટતા પુનઃસ્થાપિત કરવા માટે પહેલ કરે છે, ભલે આદમ પોતાને રોકે છે.
આ આપણી પણ વાર્તા છે. આપણે છુપાઈએ છીએ કારણ કે આપણે આપણી પડતી, આપણા અંધકારમાં ખુલ્લા થવા માંગતા નથી. આપણે છુપાઈએ છીએ કારણ કે આપણને ડર છે કે જો આપણા વિશે સત્ય જાણી જશે, તો આપણને ક્યારેય પ્રેમ કરવામાં આવશે નહીં. આપણે અન્ય લોકોથી છુપાઈએ છીએ. આપણે પરમેશ્વરથી છુપાઈએ છીએ. આપણે છુપાઈએ છીએ અને ટાળીએ છીએ, પરંતુ પરમેશ્વર તે છે જે – ઉતાવળ વિના, હલફલ વિના, રોકવાનો ઇનકાર કર્યા વિના – સ્વર્ગમાંથી આપણને શોધે છે.
ખ્રિસ્તમાં તમારો ભાઈ,
પ્રેષિત અશોક માર્ટિન