શનિવાર // 30મી નવેમ્બર 2024
‘તમારા હૃદયમાં ખ્રિસ્ત ઈસુને પવિત્ર માનો!’
> પરંતુ ખ્રિસ્તને તમારા પ્રભુ તરીકે તમારા હ્રદયમાં પવિત્ર માનો. અને જો કોઈ તમારી અંદર રહેલી આશા વિશે પૂછે, તો તેને પ્રત્યુત્તર આપવા હંમેશા તૈયાર રહો.પણ નમ્રતા અને ભય સાથે.1 પિતર 3:15 TPT અનુસાર
ઘણા બધા લોકો પરમેશ્વરને જુઠ્ઠા કહેવાની હિંમત કરશે નહીં, કદાચ તેઓ નિંદા માટે દોષિત ઠરે અને માફીથી બચી જાય. પણ જે મોંથી નથી કહેવાતું, તે હૃદય પ્રગટ કરે છે. આપણે કેવી રીતે જીવીએ છીએ તેનો પુરાવો છે કે આપણે પરમેશ્વર વિશે શું માનીએ છીએ. જો તે આપણા માટે ‘પ્રભુ’ છે, તો આપણે તેમની સેવા કરીશું. જો આપણે માનીએ છીએ કે તે ‘સર્જક છે, તો આપણે તેમની સમક્ષ નમ્ર બનીશું. જો તે આપણા માટે ‘તારણહાર’ છે, તો આપણે તેમના પર વિશ્વાસ કરીશું.
આપણા માનવ સ્વભાવની સમસ્યા એ છે કે તે આપણા મનને દૂષિત કરે છે, આપણા અહંકારને વધારે છે, આપણી દ્રષ્ટિ સાથે દખલ કરે છે અને આપણી સમજને અંધકારમય કરે છે જેથી જ્યારે પરમેશ્વર આપણને કંઈ પ્રગટ કરે છે, ત્યારે આપણે આપણી ધારણા પ્રમાણે તેની પ્રામાણિકતાનું અવલોકન કરીએ છીએ કે પરમેશ્વરે આપણા પર શુ પ્રગટ કર્યું છે. તેનો અર્થ એ નથી કે દરેક અવિશ્વાસ ભાવનાત્મક છે, પરંતુ તેનો અર્થ એ છે કે આપણે પરમેશ્વર વિશે જે માનીએ છીએ તેના સંદર્ભમાં આપણો નિર્ણય આપણા લાગણીઓથી ક્યારેય અલગ નથી.
પરમેશ્વરે પોતાના વિશે જે કહ્યું છે તે ન માનવાનું અનિવાર્ય પરિણામ એ છે કે પરમેશ્વરે જે બનાવ્યું છે. તેને પ્રભુ કહેવું. જો આપણે ખરેખર માનવા માટે પૂરતા બહાદુર છીએ કે પરમેશ્વર તે છે જે તે કહે છે કે તે છે, તો આપણી પાસે એક વિકલ્પ જ બાકી છે: તે છે તેમની આરાધના કરવાનું.પરંતુ જો આપણે આપણા ધ્યાનનું કેન્દ્ર, આપણા આનંદનો સ્ત્રોત અને આપણા જીવનની અંતિમ સત્તા બનવા માંગીએ છીએ, તો પછી, આપણા મનમાં, પરમેશ્વર પવિત્ર હોઈ શકતા નથી; તે આપણા જેવા જ હોવા જોઈએ.
પરંતુ સારા સમાચાર એ છે કે પરમેશ્વરનું ન્યાયીપણું તેમનામાંના આપણા વિશ્વાસથી સ્વતંત્ર છે. ભલે આપણે માનીએ કે તે પવિત્ર છે કે નહીં, તે હંમેશા તે જ રહેશે જે તે હંમેશા રહ્યા છે.
ખ્રિસ્તમાં તમારો ભાઈ,
પ્રેષિત અશોક માર્ટિન