વ્યર્થ વિચારોનો ભય

*વ્યર્થ વિચારોનો ભય*

> “હું બે મન વાળાઓને ધિક્કારું છું, પણ હું તમારા નિયમ પર પ્રેમ રાખું છું.”—સ્તોત્રસંહિતા ૧૧૯:૧૧૩

વ્યર્થ જીવન પહેલા કાર્યોમાં પ્રગટ થતું નથી – તે વિચારોથી શરૂ થાય છે. વ્યક્તિના જીવનની દિશા તેના મનની દિશા દ્વારા નક્કી થાય છે. જો મન નિરર્થકતાથી ભરેલું હોય – ખાલી, ભટકતા અને લક્ષ્યહીન વિચારો – તો જીવન અસ્થિર અને નિરર્થક બની જાય છે.

પવિત્રશાસ્ત્ર જણાવે છે કે પરમેશ્વર ફક્ત વ્યક્તિના કાર્યો જ નહીં પરંતુ તેના વિચારોનું પણ કાળજીપૂર્વક નિરીક્ષણ કરે છે. “પ્રભુ વ્યક્તિના વિચારો જાણે છે કે તે વ્યર્થ છે.” (સ્તોત્રસંહિતા ૯૪:૧૧)

ઘણા લોકો સ્પષ્ટ પાપોથી બચવાનો પ્રયાસ કરે છે, પરંતુ તેમના મનને વ્યર્થ કલ્પનાઓ, દુન્યવી ઇચ્છાઓ અને છૂટાછવાયા વિચારોથી ભરવા દે છે. પરંતુ હૃદય જીવનનો સ્ત્રોત છે. જો વિચારો વ્યર્થ હોય, તો જીવન આખરે તે વ્યર્થતાનું પાલન કરશે.

ઈસુએ શીખવ્યું કે દુષ્ટ કાર્યો વ્યક્તિની અંદર, તેના હૃદયની અંદરથી ઉદ્ભવે છે (માર્ક ૭:૨૧). કોઈપણ પાપ બાહ્ય રીતે પ્રગટ થાય તે પહેલાં, તે આંતરિક વિચારોની દુનિયામાં શાંતિથી વધે છે. તેથી, પવિત્રશાસ્ત્ર આપણને આપણા મનને શિસ્તબદ્ધ કરવા અને દરેક વિચારને ખ્રિસ્તના આજ્ઞાપાલન માટે બંધક બનાવવાનું કહે છે (2 કરિંથ 10:5). એક વિશ્વાસી બેદરકાર મન રાખી શકતો નથી.

બે મનવાળો વ્યક્તિ તેના બધા માર્ગોમાં અસ્થિર હોય છે (યાકૂબ 1:8). જ્યારે મન પરમેશ્વર અને મિથ્યાભિમાન વચ્ચે, સત્ય અને કલ્પના વચ્ચે ભટકતું હોય છે, ત્યારે જીવન વિભાજિત અને નબળું બની જાય છે. પરંતુ જ્યારે મન પરમેશ્વર અને તેમના વચન પર કેન્દ્રિત હોય છે, ત્યારે જીવન સ્થિર, હેતુપૂર્ણ અને ફળદાયી બને છે.

તેથી, ન્યાયી જીવન માટે મનને મિથ્યાભિમાનથી અલગ કરવાની જરૂર છે. નિરર્થક વિચારોને નકારી કાઢવા જોઈએ અને મનને પરમેશ્વરના વચન પર ધ્યાન કરવા માટે તાલીમ આપવી જોઈએ. જેમ ગીતકર્તાએ કહ્યું: “ઓહ, તમારા નિયમો પર હું કેટલો બધો પ્રેમ રાખું છું! હું આખો દિવસ તેમના વિષે મનન કરું છું.” (સ્તોત્રસંહિતા 119:97)

જ્યારે વચન હૃદયને ભરે છે, ત્યારે મિથ્યાભિમાન માટે કોઈ જગ્યા રહેતી નથી.

ખ્રિસ્તમાં તમારો ભાઈ,

પ્રેષિત અશોક માર્ટિન